TUSSENTIJD

<2013>

TUSSENTIJD is een voorstelling over en vanuit vorm.

Wikke van Houwelingen (Oostpool, Laura van Dolron, De Warme Winkel) zal een decor maken bestaande uit zilverfolie en licht.

TUSSENTIJD gaat over de drang naar ‘vooruitgang’ waar de mensheid aan lijdt en zich door laat leiden. Over cultuur als een bal die we aan het rollen hebben gebracht en die we niet meer onder controle hebben, maar telkens voeden, moeten voeden, met fraaie en minder fraaie consequenties. Zijn we op weg naar onze ondergang of naar een nieuwe, betere wereld?

www.aluminiumfolie.nl zet samen met ons een sponsoractie op om het decor van TUSSENTIJD te realiseren. Help ook mee, dat kan al vanaf 15 euro!

MELK

<2012>

‘Ze hebben ons uit de zee opgevist, ons groot genoeg gemaakt zodat we er niet meer in zouden verdwijnen. Wisten zij veel.’

Alicia en Sammy-Joe troffen elkaar in de buik van hun moeder, klampten zich aan elkaar vast en hebben niet meer losgelaten. Ook niet toen ze uit de zee een container in werden getrokken.

Omdat ze alleen elkaar hadden, verzonnen ze hun eigen regels. En om grip te houden, hebben ze besloten, moeten ze precies als elkaar zijn. Tussen het verschepen door leeft de containertweeling op land, totdat ze het onvruchtbaar hebben gemaakt, tot het is ontbost en uitgevreten, uitgehold. Deze zomer zijn ze op de werf in Amsterdam Noord, waar de liefde heeft toegeslagen en ze niet alleen het land, maar ook elkaar uit zullen hollen.

“En ik zei tegen de Chinees: Ach. Ik ben onaardig. Ik ben onleuk. Ik ben onmooi. En hij zei:  Echt wel. Hij zei dat.”

Eindland

<juli 2011>

De wereld is vergaan en niemand weet meer hoe dat
is gekomen. Zijn de gelukszoekers door de poorten
heen gebroken? Hebben de hedonisten de laatste
kruimels aarde opgevreten? Is het leven simpelweg
failliet gegaan of heeft de wereld in een poging
zich schoon te wassen zichzelf met een nieuwe
zondvloed door het afvoerputje gespoeld? Er is
nauwelijks herinnering meer, dus niets dan leegte
is de toekomst. Een toekomst die onbestemd is,
onbekend is, bevolkt wordt door rondscharrelend
leven uit heden en verleden, doorgeëvolueerde
wildgroei die zich bezig houdt met overleven en
de grote vragen over wat dat dan is, dat leven.

Fietsen

<april/mei 2010>

Een theatervoorstelling over twee zoekende dertigers
die ieder jaar samen op fietsvakantie gaan. Omdat ze van
fietsen houden. En om af te zien. Het lot te tarten…
FIETSEN is een Hollandse Road-Movie die lichtzinnig
begint maar meer en meer in de modder vast blijft
plakken.
FIETSEN is een theatervoorstelling doorspekt met humor,
over twee vrouwen die zeer succesvol zijn in hun werk
maar niet in het leven.
Was leven maar als fietsen, gewoon opstappen en trappen.

Gekelderd

<zomer 2009/2010>

Twee dikke, witte engelen.
Terwijl God moppert zijn zij druk bezig met wat gedaan
moet worden, de nog lopende zaken. Na een mislukte
doorstart vanuit de Hemel naar een Kelder op aarde zit
er nu een fusie aan te komen, maar niemand weet wat er
precies gaat gebeuren. Moeten ze straks voor Allah gaan
werken, of voor Buddha, of voor een “Iets”? En wat
moeten ze dan doen? Maagd worden?
Met angst voor het onbekende, heimwee naar de Hemel en
zorgen om Gods depressie, slijten de twee hun laatste
dagen op kantoor.

Schraapzucht

<maart 2008>

Over twee mensen die zich staande proberen te houden
in een wereld die voor hen een grote janboel is.
‘Als ze om zich heen kijken, zien ze een oneindig
aantal voorwerpen, personen en situaties, en als ze
alleen al de namen van al dat spul zouden moeten
leren, alle namen 1 voor 1, dan zouden ze daar een
heel leven over doen.
Er is te veel wereld.’

Stil, leeg en krankzinnig precies.

Omvallen

<2005/2006/2007>

Twee mensen leven in hun huisje.
Ze doen de dingen zoals het hoort.
Maar de dingen luisteren niet.
Ze proberen hun onbegrip over de dingen te overstijgen.
en hun wereld beheersbaar te houden.
Hun rituelen zijn hopeloos maar wel dapper.
Vol overgave houden ze stand.
Wij weten dat ze kansloos zijn.

Voorstellingen